گاز

برو ادامه مطلب ( ورود افراد متفرقه ممنوع )

اين نگاره در ذهن بسياري از مردم به اشتباه نام اهورا مزدا يعني خداي يگانه را به خود اختصاص داده است در صورتي كه خداي اهورا مزدا به هيچ وجه و در هيچ كتابي محدود به جسم نيست پس من براي روشن تر شدن اين قضيه،نگاره ي فروهر را تشريح ميكنم

شايد جالب باشد كه بدانيد حلقه ای كه افراد به هنگام پيوند زناشويی بدست مي كنند و اين حلقه نشانی از تعهد و وفاداری همسران است برگرفته از آيين پاك ايران باستان است.
اين ارتباط نزديك ريشه در نگاره ی زيبای فروهر كه بسيار آن را مشاهده كرده ايم دارد.اما پيش از آن بايد به شرح معانی بسياری كه اين نگاره ی زيبا در خود نهفته دارد بپردازيم.

بررسي نگاره فروهر

اين نگاره كه به شكل شاهين است در بسياری از سنگ نبشته ها و آثار قبل از اسلام مشاهده ميشود. در زمان هخامنشيان مهر سلطنتی بوده و گفته ميشود پس از ورود اسلام به ايران براي حفظ اين نماد نياكان ما به آن رنگ دينی داده اند و آموزش های دين زرتشت را به آن نسبت داده اند كه اين آموزش ها و مفاهيم نهفته در اين نگاره به شرح زير است:

1-چهره نيم تنه پيرمرد در اين نگاره نشان از دانش و تجربه است و اشاره به فروغ اهورايی  وهومن يا دانش دارد.
۵-حلقه ی دايره ای بزرگ كه پيرمرد از آن عبور كرده نشان دهنده ی اين است كه اين جهان خاكی گذرا است و هركس و همه چيز بايد در راستای نظم طبيعت قرار داشته باشد و در جهت آبادانی اين جهان تلاش كند.
۲-دو بال برافراشته كه ميگويد آدمی بايد از سقوط به كژی و كاستی پرهيز نمايد و همواره اهورايی زندگی كند.هر بال داراي سه رديف است كه نماينده ي چكيده آموزش آشوزرتشت يعنی انديشه نيك(هومت)،گفتارنيك (هوخت)و كردارنيك(هورشت) است.
۳-بخش زيرين و دم نگاره كه آن هم سه بخش است و نشانه ی انديشه بد(دژمت)،گفتاربد(دژوخت) و كرداربد(دژورشت) است و انسان بايد با خرد خود همواره از آنها پرهيز كند.
۴-دو پای پرنده نماينده  سپنته من و انگره من ميباشد كه به عقيده ی اشوزرتشت هر دو گوهرو همزاد هستند و انسان تنها موجوديست كه با نيروی اراده و اختيار ميتواند سپنته منها و خوبی ها را برگزيند و با همه ی انگره منها مبارزه كند.
6-پيرمرد با دست راست بر افراشته ی خود كه رو به سوی نور (قبله ی زرتشتيان)ايستاده در حال نيايش اهورامزدا،خدای بزرگ هستی بخش است.
7-اما حلقه ای كه در دست چپ نگاره است نماد مهر و پيمان است كه در آيين مهرپرستی كه قبل از آيين اشوزرتشت در ايران رواج داشته است و به دليل زيبا بودن اين رسم زرتشتيان نيز آن را پذيرفتند.
در واقع اين نماد بعدها در تمام جهان گسترده شد و امروز نمونه ي كوچكی از آن كه همان حلقه ی ازدواج است و هريك از دو نفر به هنگاه پيوند زناشويی آن را به دست چپ خود ميكند تا نشانی از وفای به پيمان و همدلی باشد